Czy wiesz że...
Akustyka obiektów użyteczności publicznej
Obiekty użyteczności publicznej, jak sama nazwa wskazuje, służą ludziom. Wymaga się od nich, aby jak najlepiej służyły człowiekowi, a co za tym idzie umożliwiały jak najlepszy przekaz informacji zarówno w rozrywce oraz komunikacji międzyludzkiej.
Do grupy obiektów użyteczności publicznej, w których niebanalną sprawą jest zapewnienie dobrych właściwości akustycznych należą między innymi:
- Sale koncertowe, kluby muzyczne
- Teatry, kina
- Galerie, muzea
- Dworce kolejowe, lotnicze, autobusowe
- Hotele
- Banki
- Sale konferencyjne
- Obiekty sakralne
Ze względu na szeroką gamę obiektów, w których dobra akustyka jest ważną sprawą, dziedzina nauki zwana akustyką architektoniczną rozwinęła się i odgrywa ważną rolę podczas projektowania nowych, lub modernizacji starszych budowli.
W dziedzinie akustyki pomieszczeń kolebką naukowego podejścia do akustyki sal były Stany Zjednoczone. W 1895 roku Sabine zdefiniował pojęcie czasu pogłosu i utworzył podstawy statycznego ujęcia rozchodzenia się fal dźwiękowych w salach.
W okresie międzywojennym rozwinęło się zainteresowanie akustyką wnętrz. Uczeni w krajach, gdzie buduje się wiele sal koncertowych wnoszą duży wkład w sprecyzowanie wielkości charakteryzujących akustykę sal oraz udoskonalenie materiałów dźwiękochłonnych.
Zrozumiałość mowy jest kryterium dającym bezpośrednią informację na temat akustyki pomieszczenia. Jest to jeden z podstawowych parametrów jakościowych transmisji sygnału mowy.
Według S. Brachmańskiego najbardziej wiarygodną metodą pomiaru tego parametru jest czasochłonna, wymagająca dużych umiejętności, kosztowna metoda subiektywnego pomiaru zrozumiałości wykorzystująca grupę przeszkolonych słuchaczy, mówców i listy logatomowe [Brachmański S., Myślecki W., Obiektywne metody oceny transmisji mowy,ITA, Pwr, 1996]. Jednakże najczęściej stosowaną metodą obiektywnych pomiarów zrozumiałości mowy jest metoda pomiaru funkcji MTF – funkcja przenoszenia modulacji, opracowana przez Steenekena i Houtgasta [Houtgast T., Steeneken H.J.M., The modulation transfer function in room acoustics as a predictor of speech inteligibility, Acoustica 28, 1973].
Nawet w dzisiejszych czasach projektanci zwracający największą uwagę na formy architektoniczne na drugi plan zsuwają rozwiązanie zagadnień akustycznych. Adaptacja akustyczna wnętrza jest często zaniedbana. W rezultacie wznoszone budowle mają niewystarczające właściwości akustyczne.
Jak wiadomo najistotniejszym składnikiem toru akustycznego jest pomieszczenie, ma ono swoje brzmienie i w znacznym, często nawet dominującym stopniu wpływa na to, co słyszymy. W pomieszczeniu jako całości powinna panować równowaga (zależna od przyszłej funkcji obiektu), pomiędzy wielkościami pochłaniania, rozpraszania i odbijania dźwięków.
Od wzajemnej proporcji dźwięków bezpośrednich, odbitych i rozproszonych zależy charakter brzmienia danego wnętrza.
Dla zapewnienia dobrej zrozumiałości mowy oraz zmniejszenia sprzężenia akustycznego wystrój sali powinien zapewnić mały czas pogłosu tj. duże tłumienie dźwięku.
