This site uses javascript, some functionality and content is not working if javascript is disabled

Jakie materiały budowlane chronią przed ogniem?


Bezpieczeństwo pożarowe budynków – właściwości i klasyfikacja wyrobów budowlanych w zakresie reakcji na ogień.

Jednym z elementów bezpieczeństwa pożarowego budynków, w których mieszkamy, pracujemy lub przebywamy są, poza rozwiązaniami konstrukcyjnymi, organizacyjnymi i wyposażeniem także właściwości materiałów budowlanych, z których wykonany jest budynek. Tylko materiały niepalne nie przyczyniają się w żaden sposób do rozwoju pożaru, nie stwarzają zagrożenia nawet w przypadku, gdy obok nich pojawi się ogień. Tymczasem wyroby palne w określonych warunkach, pod działaniem przypadkowego płomienia, a czasem tylko wysokiej temperatury same się zapalają. Stając się tym samym paliwem, zwiększają ogień i przyczyniają się do szybszego rozwoju pożaru.

Jak zatem ocenić możliwe zachowanie wyrobu budowlanego w zetknięciu z ogniem, jego potencjalną palność?

Wystarczy sprawdzić jego euroklasę, czyli klasyfikację ogniową w zakresie reakcji na ogień, identyczną w całej Unii Europejskiej. Ta klasyfikacja zawiera wszystkie ważne informacje o zachowaniu wyrobów pod wpływem ognia.  Zgodnie z nią każdy wyrób budowlany zostaje zaklasyfikowany do jednej z siedmiu podstawowych  ogniowych euroklas: A1, A2, B, C, D, E, F. Taki rankingowy układ jest przejrzysty i zrozumiały. Najlepsze, najbezpieczniejsze pożarowo wyroby znajdują się w klasie A1, w kolejnych są klasyfikowane wyroby wykazujące coraz gorsze właściwości ogniowe (coraz bardziej / łatwiej palne) aż do wyrobów klasy F, dla których nie określa się żadnych wymagań, bo praktycznie żadnych nie są w stanie spełnić. Podstawą zakwalifikowania wyrobu do jednej z w/w klas podstawowych jest ilość i szybkość wydzielania ciepła (charakterystyka, jak szybko wyrób się pali, czyli w praktyce - jak efektywnym jest paliwem).

Jednak nie jest to jedyny czynnik wpływający na ocenę materiału pod względem zagrożenia pożarowego. Równie ważna, bo mająca bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo ludzi w warunkach zagrożenia pożarowego, jest możliwość wytwarzania przez wyrób dymu oraz płonących kropli i cząstek. Gęsty dym w każdej sytuacji utrudnia ewakuację, a także może zawierać trujące gazy, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia  i zdrowia. Płonące krople i cząstki, wytwarzane podczas spalania pewnych materiałów, mogą powodować dotkliwe oparzenia oraz sprzyjają szybkiemu rozprzestrzenieniu się pożaru na inne kondygnacje odległe od miejsca jego wybuchu, co może dramatycznie utrudniać ewakuację i prowadzenie akcji ratowniczej. Dlatego oprócz klasy podstawowej na kompletną klasyfikację ogniową składają się jeszcze dwie dodatkowe: w zakresie wydzielania dymu i w zakresie występowania płonących kropli/cząstek

Choć wszystkich możliwych euroklas jest bardzo wiele, korzystając z opisów właściwości związanych z odpowiednimi oznakowaniami, zawartymi w poniższych tabelach, można dobrze scharakteryzować każdy  wyrób, tylko na podstawie kodu jego klasyfikacji ogniowej. A samą klasyfikację możemy odczytać z etykiety, znajdującej się na opakowaniu wyrobu, w każdym składzie czy markecie budowlanym.

Klasyfikacja ogniowa wyrobów budowlanych – klasy podstawowe

Euroklasa klasa podstawowa

Charakterystyka wyrobu

A1

Najwyższa, najlepsza klasy obejmujące bezpieczne, niepalne wyroby.

Nie palą się, więc nie wytwarzają dymu, kropli etc.

A2
B
C
D
E

Wyroby o kolejno coraz gorszych właściwościach ogniowych, w coraz wyższym stopniu palne, które w różnym, kolejno w coraz większym stopniu przyczyniają się do rozwoju pożaru.

Klasom A2, B, C, D,  towarzyszą obowiązkowo dwie dodatkowe klasyfikacje - określające ilość dymu (s1 lub s2 lub s3) i płonących kropli (d0 lub d1 lub d2) towarzyszących spalaniu się tych wyrobów.

Klasie E – tylko informacja o płonących kroplach (d2) lub ich braku.

F

Grupa najniższa obejmująca wyroby łatwopalne, dla których nie określa się żadnych wymagań oraz wyroby niezbadane (o niewiadomych właściwościach ogniowych)


Klasyfikacja dodatkowa w zakresie wydzielania dymu

Oznaczenie

Ilość i szybkość wytwarzania dymu przez palący się wyrób

s1

Prawie bez dymu

s2

Średnia ilość i gęstość dymu

s3

Bardzo dużo gęstego dymu


Klasyfikacja dodatkowa w zakresie występowania płonących kropli/cząstek

Oznaczenie

Intensywność wytwarzania płonących kropli i cząstek przez palący się wyrób

d0

Brak płonących kropli

d1

Niewiele płonących kropli (podobne do iskier z płonącego drewna)

d2

Bardzo wiele kapiących płonących kropli i cząstek


Jak korzystać z tabel – przykłady:


A1 – najwyższa euroklasa, bezpieczne, niepalne  wyroby, nie palą się.

B-s3,d2 – wyrób w małym stopniu palny (B – trzecia z kolei klasa po A1 i A2), tzn. wydzielający mało ciepła pod wpływem ognia, jednak wydzielający dużo dymu (s3) i wytwarzający płonące krople i cząstki (d2).

D-s1,d0 – wyrób wydzielający dość dużo ciepła (D – trzecia od końca klasa; tylko E i F są gorsze), a więc przyczyniający się w istotnym stopniu do rozwoju pożaru, jednak przy tym wytwarzający mało dymu (s1) i  podczas spalania nie tworzący płonących kropli i cząstek (d0).

F - wyrób bardzo łatwopalny (najniższa klasa), wydzielający bardzo dużo energii, przyczyniający się do tak szybkiego rozwoju pożaru, że określanie poziomu wytwarzania dymu i kropli nie ma już znaczenia; uwaga – również wyrób niezbadany, niesklasyfikowany, o którym nic pewnego nie możemy powiedzieć.