Słownik izolacji
| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | W | Z |
Obliczeniowy opór cieplny - Wartość oporu cieplnego wyrobu budowlanego w określonych warunkach wewnętrznych i zewnętrznych, jakie można uważać za typowe dla właściwości użytkowej tego wyrobu wbudowanego w komponent budowlany. Sposoby wyznaczania obliczeniowego oporu cieplnego szczegółowo przedstawione są w normie PN-EN ISO 6946:1999 "Komponenty budowlane i elementy budynku. Opór cieplny i współczynnik przenikania ciepła. Metoda obliczania". Wg wyżej wymienionej normy opór cieplny warstw jednorodnych (warstw o stałej grubości, o właściwościach cieplnych jednorodnych) można wyznaczyć ze wzoru:
gdzie:
d - grubość warstwy materiału w komponencie,
λ - obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła.
Całkowity opór cieplny RT płaskiego komponentu budowlanego składającego się z termicznie jednorodnych warstw prostopadłych do kierunku przepływu ciepła, należy obliczać ze wzoru:
gdzie:
Rsi - opór przejmowania ciepła na wewnętrznej powierzchni,
R1, R2, ..., Rn - obliczeniowe opory cieplne każdej warstwy,
Rse - opór przejmowania ciepła na zewnętrznej powierzchni.
W przypadku braku dokładnych informacji o warunkach wymiany ciepła w odniesieniu do powierzchni płaskich stosuje się wartości oporów przejmowania ciepła podane w tablicy 1 normy.
Źródło: PN-EN ISO 6946 "Komponenty budowlane i elementy budynku. Opór cieplny i współczynnik przenikania ciepła. Metoda obliczeń"
Obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła (przewodność cieplna) - def. Wartość współczynnika przewodzenia ciepła materiału lub wyrobu budowlanego w określonych warunkach wewnętrznych lub zewnętrznych, jakie można uważać za typowe dla właściwości użytkowej tego wyrobu wbudowanego w komponent budowlany.
Wartość obliczeniową współczynnika można wyznaczyć przez wykonanie tzw. konwersji wartości deklarowanej na warunki eksploatacji izolacji w budynkach, przy tzw. wilgotności ustabilizowanej. W krajach Unii Europejskiej przy ustalaniu obliczeniowej przewodności cieplnej materiałów obecnie przyjmuje się, że eksploatacyjna wilgotność materiału w przegrodzie budowlanej jest to jego wilgotność w stanie równowagi z otaczającym powietrzem o temperaturze 23°C i wilgotności względnej 80%.
Źródło: PN-EN ISO 6946:1999 "Komponenty budowlane i elementy budynku. Opór cieplny i współczynnik przenikania ciepła. Metoda obliczania."
Obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła - wartość uwzględniająca rzeczywiste warunki panujące w warstwie termoizolacji w konkretnej przegrodzie budowlanej (temperatura i wilgotność). Najczęściej warunki te odpowiadają warunkom przyjętym do określania lambda deklarowanego
Opór cieplny R (izolacyjność cieplna) - def. Opór cieplny R, to stosunek różnicy temperatur Δυ (na powierzchniach ograniczających warstwę materiału, warstwę powierza lub przegrodę) do gęstości ustalonego strumienia cieplnego q (zob. gęstość strumienia cieplnego). Jednostką miary jest [m2K/W]. Opór cieplny R - jest to stosunek grubości danego materiału do jego współczynnika przewodzenia ciepła. Im większa wartość oporu cieplnego R, tym skuteczniejsze ocieplenie i bardziej energooszczędny dom. Obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła - wartość uwzględniająca rzeczywiste warunki panujące w warstwie termoizolacji w konkretnej przegrodzie budowlanej (temperatura i wilgotność). Najczęściej warunki te odpowiadają warunkom przyjętym do określania lambda deklarowanego.
Opór dyfuzyjny pary wodnej, Z - def. Odwrotność przepuszczalności pary wodnej.
Źródło: Norma PN-EN-12086:2001 "Wyroby do izolacji cieplnej w budownictwie. Określanie właściwości przy przenikaniu pary wodnej"
